Ruimte,  licht en atmosfeer zijn de belangrijkste elementen in de lyrisch-realistische landschappen van Gerard Koster.

In zijn werk figureren dijken en polders, de verten van wad en kwelder, de stranden van de Waddeneilanden.

Onafhankelijk van het onderwerp dat wordt gekozen, is elk schilderij een poging een gevoel van verstilling en eindeloze ruimte op te roepen.

Hoge luchten boven een lage horizon leggen een vanzelfsprekende verbinding met de de traditie van Hollandse landschapsschilderkunst.

De vaak grote formaten versterken de suggestie van ruimtelijkheid, waardoor de schilderijen open vensters lijken die uitnodigden naar buiten te stappen.


Kunstrecensent Wim van der Beek in een beschouwing over het werk van Gerard Koster: 

"Landschappen waarin je als kijker kunt opgaan en verdwijnen. Landschappen die de ruimte zoeken en de mogelijkheid bieden om een onbegrensde wereld te betreden. Landschappen die de fantasie prikkelen en toch gebaseerd zijn op concrete waarnemingen. Landschappen waarin verbeelding en werkelijkheid elkaar overlappen en twee kanten van dezelfde medaille blijken te zijn. Landschappen die aanzetten tot introspectie, zelfonderzoek, meditatie zelfs. Zulke landschappen schildert Gerard Koster. In zijn (nog net niet horizonloze) vergezichten wordt het verschil tussen fictie en feiten opgeheven. Imposante luchten, uitgestrekte vlakten en oneindige verten zijn door de schilder en aquarellist weergegeven in beelden waarvoor het woord ‘weids’ tekortschiet. De landschappen van Gerard Koster zijn vooral bijzonder omdat de onbegrensdheid die in beeld wordt gebracht zowel het landschap als de fantasie betreffen. In zekere zin schildert Koster innerlijke landschappen die de hunkering naar vrijheid onderstrepen en die de kijker aansporen om de geest leeg te maken en te laten doorwaaien".